با ماهواره چه کنیم؟

خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) - یادداشت روز

رضا نجفی – خبرنگار

شبکه‌های ماهواره‌ای فرصت هستند یا تهدید؟ آیا حتماً باید از آن‌ها استفاده کنیم؟ حدود استفاده از این فن‌آوری کدام است؟ در عصر ارتباطات و دهکده جهانی بهترین روش مقابله و مواجهه با ماهواره و پیامدهای آن چیست؟ با تهاجم فرهنگي به چه طريقي بايد مقابله نمود؟ این‌ها سؤال‌هایی هستند که در رابطه با این گیرنده مخرب به ذهن متبادر می‌شود.

طبق آخرین آمار سایت‌های معتبر مربوط به صنعت ماهواره می‌توان گفت که امروزه حدود ۹۰ ماهواره در جهان فعالیت می‌کنند که این تعداد ماهواره امواج حدود ۷۰۰۰ شبکه تلویزیونی را ارسال می‌کنند که از بین این ۹۰ ماهواره امواج حدود ۳۰ تا ۳۵ ماهواره آسمان کشورمان را پوشش می‌دهد. این تعداد ماهواره امواج حدود ۳۰۰۰ شبکه را بر آسمان ایران می‌افشانند. اگر شبکه‌های کارتی یا کد شده را از این تعداد شبکه کسر کنیم می‌توان گفت که در کل چیزی حدود ۱۷۰۰ شبکه کد نشده و به‌اصطلاح باز (free) در ایران قابل دریافت است. البته باید بگوییم که تعداد شبکه‌های فارسی‌زبان ماهواره‌ای با سرعت زیادی در حال رشد است.

ماهواره یکی از ابزارهای جنگ نرم دشمن در عصر حاضر است که با پخش سریال‌ها و برنامه‌های مختلف در کانال‌های ماهواره‌ای باهدف تخریب بنیان‌های اجتماعی ما در جامعه، راه‌اندازی و سیاست‌گذاری شده‌اند که بی‌اهمیت جلوه دادن احترام به والدین، ترویج و عادی جلوه دادن خیانت زن به همسر و البته شوهر به زن، تعصب زدایی از کانون خانواده و ترویج بی‌تفاوتی نسبت به حریم، بی‌تفاوت بار آوردن نسل جوان نسبت به مسائل جامعه، ترويج خشونت و بی‌بندوباری و مسائل جنسي، تلاش در جهت ترويج فرهنگ برهنگي، القاء خواسته‌هاي گردانندگان شبكه‌ها به بيننده و ايجاد شكاف ميان مردم و حاكميت و تغيير ماهيت و افكار عمومي با تبليغات موردنظر و از بين بردن قدرت تفكر و تعمق نسبت به مسائل سياسي، اجتماعي، اعتقادي بخشی از اهداف شبکه‌های ماهواره‌ای است.

 ماهواره رسانه‌ای است که می‌تواند پیام‌های صوتی و تصویری را به دورترین نقاط ارسال کند و درآن‌واحد تعداد بی‌شماری افراد را در سراسر دنیا مخاطب خود قرار دهد.

همان‌طور که این فناوری در حوزه اطلاع‌رسانی نقش بسزایی دارد در ارائه برنامه‌های مخرب و نامتعارف نیز مؤثر است.

رابطه میان ماهواره و مخاطب رابطه‌ای یک‌طرفه است و در این فرآیند تعیین نوع پیام‌ها و برنامه‌ها در اختیار فرستنده است و گیرنده پیام به‌گونه‌ای منفعل و خنثی فقط آن‌ها را دریافت می‌کند.

رسانه‌هایی که در داخل کشور وجود دارند و مهم‌ترین آن‌ها رادیو و تلویزیون است باید با دادن آگاهی‌های بیشتر به مردم، منافع پشت پرده هر یک از این رسانه‌ها را به‌خوبی برای مردم روشن کنند، منافع اقتصادی آن‌ها را باز کنند، منافع سیاسی آن‌ها را بیان کنند، دیدگاه‌های خاص آن‌ها را جدای از ایدئولوژی و سیاست‌هایی که خودمان داریم برای مردم روشنگری کنند.

شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه دلشان برای شادی جوانان ما نمی‌سوزد، در پشت این‌ها چیزهایی نهفته است که به‌وسیله این تبلیغات جوانان ما را جذب می‌کنند و پشت‌بند همین تبلیغات حرف‌های خودشان را می‌زنند.

برنامه‌های مخرب و غیراخلاقی ماهواره ارزش‌های اجتماعی و فرهنگی جوامع را تهدید می‌کند و بانفوذ تدریجی این برنامه‌ها در افکار و عقاید کم‌کم فرد در برابر داشته‌های خود دچار شک و تردید شده و فرهنگ بیگانه را بزرگ می‌بیند و فرهنگ بومی خود را حقیر می‌شمارد و آداب‌ورسوم سنت‌های جامعه خود را پوچ و بی‌اساس می‌انگارد که این یعنی هویت زدایی و وقتی فرد بی‌هویت شد جامعه نیز بی‌هویت می‌شود.

حال سؤال اینجاست که فرهنگ‌های ملی چگونه می‌توانند قدرت کافی برای مقابله و حضور در برابر شبکه‌های ماهواره‌ای را داشته باشند؟

شبکه‌های ماهواره‌ای از ضعف ما قوی شده‌اند نه اینکه واقعاً قوی باشند.

توجه به این نکته ضروری است که شما همه‌چیز را دارید، بهترین دست‌مایه‌های فرهنگی را در اختیار دارید ولی هنر بهترین ارائه را ندارید!!

بديهي است در مقابل هجوم فرهنگي بايد مقابله فرهنگي صورت گيرد، برنامه‌سازان فرهنگي و هنري و سازمان‌هايي مانند صداوسیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، تبليغات اسلامي، نظام آموزش‌وپرورش، نظام آموزش عالي و ديگر ارگان‌هاي دولتي بايد در بخش غنی‌سازی و سالم‌سازی فرهنگ سرمايه‌گذاري کنند. در مقابل تهاجم فرهنگي بايد فعاليت، برنامه‌سازی، تفريحات سالم و امکانات کافي ايجاد شود چراکه منع و برخورد تنها راه مقابله نيست و بالطبع انسان بدان چه منع شود حريص‌تر خواهد شد.

نظرات ارسال نظر
عمر سایت: 14سال و 16ماه و -6روز