نامه وارده: دیده بانان قلاقیران اهمال نکنند

از میان همه نقش هایی که  رسانه ها در ایلام و وضع موجود آن ، می توانند ایفا کنند ، "دیده بانی و نظارت " برامور جامعه، از همه مهمتر است.براستی تا دیروز "جهان رسانه ای شده" را تنها یک شعار می پنداشتیم ،غافل از اینکه تصویر و تصوری که هر یک از افراد جامعه از جهان دارند اغلب ساخته و پرداخته رسانه هاست. گمان نمی بردیم جهان رسانه ای شده (medialized) به لحاظ دخل و تصرف های گسترده ارتباط سازان جمعی تفاوت هایی با جهان واقعی دارد. نقش رسانه را کوته فکرانه در چیز پیش پا افتاده ای به نام"پلی بین مردم و مسئولان" جستجو می کردیم و با این تعریف عامیانه جایگاه و شان و  شوکتی برای رسانه در استان باقی نگذاشتیم. گمان می کردیم مردم کوچه و بازار برای اینکه بدانند و بفهمند در اطراف و اکنافشان چه می گذرد و وبرای اینکه  ربط و نسبت آدم ها ، اشیاء و پدیده ها با هم  را درک کنند باید به  صورت جمعی و فردی "فلسفه" بخوانند. چه قدر ساده اندیش بودیم. نقش رسانه در ذهن مان در حد " وی گفت " و " وی افزود " فراتر نمی رفت. مدیران رسانه ها در استان بر اساس همین تعاریف غلط رسانه ها را به غیر اهلش واگذاشتند. به همین خاطر نه گفتمان حاکمی در رسانه خود تعریف می کردند نه پارادایمی داشتند که تحت لوای آن فعالیت کنند.  نظریه برجسته سازی( agenda setting) و سوژه یابی خبر در نظر آنان کشک به حساب می آمد. دستور کار را از نظر دور داشته بودند و سیاستگذاری رسانه را کاری عبث می شمردند. الان هم اینگونه است.آنها فقط به داشتن مدیر مسئولی رسانه و شرکت در جلسات دولتی در استان دلخوش هستند. در شرایط کنونی در استان رسانه ها راهی جز نظارت دقیق و بی رحمانه بر ریزحرکت های مسئولان دولتی و مدیران بخش های غیر دولتی و حتی مردم ، ندارند . دیده بانی جامعه وظیفه اول و آخر آنهاست. برای تحقق این نقش بسیار مشکل و پیچیده ، استفاده تنها از ذهن ساده اندیش مدیران کنونی رسانه های  استان راهی پیش پای استان باز نمی کند . " تو خود حجاب خودی ..." باید ابتدا خود از سر راه کنار بروند . استان دچار مشکلات عمیق و عجیبی است که بخش اعظم آن به واسطه "فروبستگی "ذهن ها و فکر به وجود آمده است. باید در این فروبستگی ها ،گشایش ایجاد کرد ، نمی توان با استفاده از ذهن ها و فکر هایی که گرفتار جهل مرکب، فروبستگی مضاعف و توهم دانایی هستند، به فتوح و گشایش رسید. گوش دادن به سخنان بسیاری از مسئولان رسانه های استان و شنیدن مشکلاتشان کار بی نتیجه ای است .آنها نه می خواهند نه می توانند .همیشه نیازمند کمک و مساعدت دولتند. نظریه های پیچیده ارتباطات جدید را نمی شناسند. رابطه " ارتباط و اقناع "را شعار می دانند. به همین خاطر مخاطبی هم ندارند. "پیام و ساختار آن" را نمی شناسند...  ما از بسیاری از رسانه ها  در استان ایلام انتظاری نداریم و آنها را با دلخوشی شان به حال خود واگذاشته ایم اما از برخی از آنها انتظار داریم شرایط حساس کنونی استان را بیش از پیش درک کنند . استان در بسیاری از بخش ها دچار مشکل است . جابه جایی مسئولان، نیاز به درک شرایط و دیده بانی را بسیار بیشتر کرده است. راهی جز طی طریق عمیق و تحلیلی با استفاده از نخبگان تیزبین نیست. هر که در این  شرایط غور نکند و به نقش خود واقف نباشد در انجام وظیفه اهمال کرده است. نبود مخاطب در مطبوعات محلی به معنی اعراض مردم از کل رسانه ها نیست . اتفاقا مخاطبان تشنه اطلاعات  عمیق هستند و نظریه وابستگی به اطلاعاترسانه ها در ایلام مثل همه جا، جاری  و ساری است. اینکه مدیران برخی رسانه ها در استان برای خود حق آب و گل و سابقه تاریخی چندین ساله قائلند هیچ چیزی را تغییر نمی دهد. تنها خروجی رسانه است که نشان می دهد آنها چند مرده حلاجند. به واقع رسانه های مکتوب در استان هیچگونه مشکل مادی ندارند و اگر همه چیز هم داشته باسند باز هم ناله می کنند . ما را به بسیاری از آنها در نقش آفرینی جدید در استان امیدی نیست. اما چرا رسانه های" سایبر" استان فعالیت های عمیق خود را کاهش داده اند ؟ آنهم درست در زمانه ای که حضورشان حکم کیمیا را دارد.چرا نویسندگان با هوش آنها از تکاپو باز ایستاده اند ؟ حرکت آرام و دقیق و عمیق رسانه ای نیاز ماست. در این تحرک جدید و در این زمانه پفک نمکی ما دیگر پل بین مردم و مسئولان نیستیم . دیده بانان قلا قیرانیم.
  رضا پاکزاد
نظرات ارسال نظر
عمر سایت: 14سال و 16ماه و -5روز