یک‌شنبه 31 شهریور 1398

بررسی وضعیت صنعت و معدن استان (۲)

امضا محفوظ

تصور شما از یک اداره تحت عنوان «آموزش, پژوهش و فناوری» چیست؟ اگر ذهنتان به سمت فعالیتهای آموزشی, ایجاد بستر لازم برای تحقیقات علمی و کاربردی, جذب نخبگان و متخصصین, بهره گیری از مشاوره عالمان و اندیشمندان, بهره گیری از فناوری های جدید و ... رفته است کاملا" اشتباه کرده اید.
اگر می گویید چرا, کمی صبر کنید تا توضیح دهم.

در سازمان صنایع و معادن استان ایلام, اداره ای تحت همان عنوان پیش گفته یعنی اداره «آموزش, پژوهش و فناوری» وجود دارد که ریاست آن بر عهده کسی است که خود اصلا" تحصیلا ت دانشگاهی ندارد؛ ایشان سالهاست در این مقام به «خدمتگزاری» !  مشغول است و جالب اینکه روسای سازمان در سالهای گذشته می ترسند که او را عزل نمایند.حالا بماند که چرا!
اندر احوالات این اداره و مدیریت آن باید بگویم که تعداد پرسنل آن منهای شخص رییس برابر «صفر» می باشد و حتما" ایشان به منظور صرفه جویی در امور پیش پا افتاده ای مانند «آموزش, پژوهش و فناوری» نیازی به افراد هیچکاره ای به نام «کارشناس» و مانند آن ندارد!!

این اداره که باید به عنوان مغز سازمان تغذیه کننده سایر واحدها از نظر آموزش های لازم, پژوهش های کاربردی, ارتقاء سطح فناوری و مانند آن باشد, به عنوان یک جزیره مستقل عمل می کند و جالب اینکه کارکنان سازمان از این واحد به عنوان "تبعیدگاه" یاد می کنند! معلوم نیست رییس سازمان که از قضا دارای رشته تحصیلی مرتبط با حوزه کاری می باشد به موضوعات «آموزش, پژوهش و فناوری» چگونه دیدی دارد که اینگونه با آن برخورد می کند.

اکثر کارشناسان و صاحبنظران بر ضعف تحقیقات کاربردی و سرمایه گذاری در زمینه آموزش و فناوری در سطح کشور اذعان دارند و سازمان های موفق بهترین نیروهای خود را در بخش های تحقیق و توسعه به کار میگیرند تا ضمن بهبود وضعیت موجود به چشم اندازهای بالاتری دست پیدا کنند اما در سازمان صنایع و معادن ایلام که اتفاقا" نیروهای کارشناسی متبحر آن هم کم نیستند, تنها رییس اداره ای که تحصیلات دانشگاهی ندارد, رییس اداره «آموزش, پژوهش و فناوری» می باشد. علیرغم وضعیت مترقی وزارت صنایع و معادن در حوزه منابع انسانی و ساختار سازمانی که در سطح کشور جزو وزراتخانه های پیشرو در مدیریت علمی می باشد, سازمان صنایع  و معادن ایلام مانند " ساختمان وصله پینه" خود اسیر چنگال منافع شخصی و باندی عده ای خاص می باشد و نه تنها نتوانسته است راهگشای توسعه صنعتی استان باشد بلکه در بسیاری جاها مانع نیز بوده است.

به نظر می رسد که مدیریت جدید این سازمان در دولت جدید اگر به دنبال تحول جدی و حرکت به سمت یک سازمان توسعه ای و تحول آفرین در عرصه صنعت و معدن استان باشد, باید در اداره «آموزش, پژوهش و فناوری»   خانه تکانی کرده و با رویکردی تازه به دنبال بهره گیری از نظرات کارشناسی و مشاوره با اهل علم و فن باشد و این اداره را به جایگاه نخبگان صنعتی و دانشگاهی تبدیل نموده و با تکمیل حلقه ارتباطی صنعت و دانشگاه زمینه ساز توسعه دانایی محور باشد.

حمایت و توسعه مراکز خدمات مهندسی, مراکز رشد و فناوری و مراکز تحقیق  و توسعه و سرویس دهی آموزشی, پژوهشی و فناوری مناسب به واحدهای صنعتی و معدنی باید جزو برنامه های اصلی این اداره باشد.
امید داریم که مقوله مهم توسعه صنعتی استان بیش از این فدای عقده ها و منافع شخصی و باندی عده ای خاص نشود.