گزينه ها

 

 جستجو

مقاله جاري

نظرات

ويرايش

تاريخچه

 

       
 عشایر استان ایلام

 از دانشنامه آزاد ايلاميان
در استان ايلام منطقه کوهستانى کبيرکوه در شرق و کوه مانشت در شمال، اين استان را بدو بخش ييلاقى و قشلاقى تقسيم کرده است. بلندى‌هاى کبيرکوه محل ييلاق عشاير استان است. طوايف مستقر در ايلام زمستان را در مناطق غربى و جنوبى استان و در جلگه‌هاى مهران و دهلران مى‌گذرانند. ايلات خزل، ملکشاهي، ارکوازي، شوهان، ميش خاص و کرد در استان ايلام زندگى مى‌کنند. علاوه بر عشاير استان بخشى از ايلات ترکاشوند، جمير، زوله از استان همدان و باختران و ايلات حسنوند از لرستان به مناطق قشلاقى اين استان کوچ مى‌نمايند. در ۱۳۶۶ عشاير کوچنده دوره ييلاقى ۸۵۷۲ خانوار با جمعيتى حدود ۶۳،۰۰۰ نفر و عشاير دوره قشلاقى آن بيش از ۱۰،۰۰۰ خانوار با جمعيتى حدود ۷۵،۰۰۰ نفر بود. دامدارى مهم‌ترين وسيله گذران زندگى عشاير کوچنده است، در سراسر استان در دامنه و مرتفعات زاگرس جنگل‌هاى بلوط پوشش گياهى را تشکيل داده است که در زندگى اين عشاير ابعاد اقتصادى يافته است. منبع:www.aftab.ir
  زيرمجموعه: ايلات و عشاير   آخرين ويرايش توسط: مخفي
 
   © دانش‌‌نامه آزاد ايلاميان - ويرايش 1.1

Managed With Chavir CMS

 صفحه جاری  ۳۰۸ مشاهده  | زمان بارگزاري صفحه:  0/0313 ثانيه