اولین زنی که اجازه داد کاریکاتورش کشیده شود

فرج اله صيدمحمدي- سايت خبري ويرا – خانم معصومه علي حسيني را همه ژورناليست ها با عنوان نويسنده و روزنامه نگاري مي شناسند كه با قلم نقاد ،جادويي و كم نظيرش حرف مي گرفت از مسئولين و متوليان حوزه هاي مختلف و ديوارهاي ادارات و حرف مي شنيد، چند ماهي است به دور از مطبوعات، ديپلماسي فرهنگي تدريس مي كند.

وي از معدود روزنامه نگاران تحصيل كرده رشته روزنامه نگاري در استان است كه جهان شمول است و بي گمان از زماني كه از عرصه رسانه فاصله معناداري گرفته، قيتيله انتقاد نيز پايين كشده شده است.

سايت خبري ويرا (عصر ايلام سابق) كه در سال هاي گذشته در سپهر رسانه اي استان حرفي براي گفتن داشت مديون قلم نويسندگان ارزشمندي همچون سركار خانم معصومه علي حسيني بود كه بي چشمداشت مي نوشتند و نيش قلمشان نوش از خوان خان زادگان و خالي زادگان مي ربود و براي هدف خود دست ازبسياري از رؤياهايش شست تا كماكان آرمان براي نوقلمي چون من زنده بماند.

علي حسيني كه هم خوب مي نوشت و هم سخنور قابلي بود ، واقعيتهاي روزمره جامعه و عرصه سياست را با ادبياتي منحصربفرد كه از زبان كسي نيست، مي نوشت و حتي مي شد با چشم بسته فهميد اين قلم و اين سخن مختص اوست.علي حسيني را با تيم كاري اش در طنين غرب مي شناسند و اين خصيصه بارز وي بود.

او سال هشتاد با احمدي نژاد وارد عرصه مطبوعات شد اما نه احمدي نژادي بود، نه با احمدي نژاد ماند و نه اكنون با روحاني مانده است.او كلا با هيچ تفكري به صورت مطلق نماند و نمي ماند. او گريز با اقتدار را بر گزير توام با مصحلت ترجيح داده است و مصحلت انديشي درقاموس وي نمي گنجد. نه كاتب بود و نه عريضه نويس، بزن بهادري بود كه وقتي عكسش در ابتداي هر مطلبي در هر رسانه اي منتشر مي شد قطعا با پايان مطالعه ان ؛ مسئول يا دستگاهي كه مورد خطاب قرار گرفته بود قالب تهي نموده ،صورت سرخ كرده و دستانشان بالا مي رفت.

وي اصول روزنامه نگاري را ازتخته سياه كلاس درس به نوك قلم كشيد و هيچ گاه كلاس نگذاشت و قلم در لابلاي انگشتان خانمانه اش نقش" چوب سنتوري" را بر عهده داشت كه تا آخرين نُت دست از نواختن بر نمي داشت.

معصومه علي حسيني نه سهيلا جلودارزاده است نه مثل خانم ابتكار حرف قلمبه سلمبه مي زند او اگر در صفحه اصلي رسانه هم نباشد به مثابه هاشمي رفسنجاني در سطح اول نظام مهره كليدي است .

به اعتقاد نگارنده او بدون اغراق و شانتاژ خبري، شاخص ترين نويسنده زن در عرصه مطبوعات استان ايلام است.

وي بارها براي مردم نوشت و هيچ گاه كسي براي خودش ننوشت و شايد روزنامه نگاري يعني همين.هميشه مثل "كوزه گر از كوزه شكسته آب مي خورد".

علي حسيني پرشر و شور است و در تيتر نوشته هايش همه حرفش را مي زند و گاهي با استدلال سخني مي گفت كه عمر دستگاهي كه نقدپذير نبود به خواندن ليد آن قد نمي داد.او اهل شيفت و دليت بازي هاي رسانه اي و فضاي مجازي نيست و چون براي منافع شخص خودش نمي نويسد بي رحم مي نويسد اما نقدپذير است.او يك روشنفكر است و وقتي عينك آفتابي بر چشم مي گذارد كه هوا آفتابي باشد.هماره ايده هاي نو در قالب حرف هاي خودماني ،گيرا و مانا با همان نيش معروف در سرش بروز و ظهور مي يابد.

او به عنوان اولين زني كه اجازه داد يك كاريكاتوريست، كاريكاتورش را بكشد(خطرنگاران) بر كاغذي قلم نزده كه چرب باشد و نوشته هايش به هر سمت و سويي بلغزند و برقصند و از كنترل خارج شوند. خودكار او  بيك بود و جوهرش تا انتها مي نوشت.

علي حسيني همانطور كه دوستان زيادي در عرصه مطبوعات دارد طبيعتا حسودان كوته فكري نيز از طيف قافيه باختگان به عنوان دوستان بدتر از دشمن در اطراف خود ديده است كه براي وي بيشتر آسيب زا بوده اند اما او كماكان سر به آستان قلم مي سايد و چشم انداز نگاهش دوردستهايي را متصور است كه بدي بدانجا نتوانستن رسيد.

او اين روزها تدريس مي كند، مسافرت مي رود ،فيلم مي بيند ،مطالعه مي كند و كمي كمتر از پروانه در طبيعت آرامش را معنا مي كند.

"تقديم به مديرمسئول هفته نامه طنين غرب ، مدرس دانشگاه و دانشجوي دكتراي ارتباطات سركار خانم معصومه علي حسيني."

نظرات ارسال نظر
  • استاد دانشگاهدر تاریخ ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۵

    مطلب را خواندم مطمئنا بدون حس جانبداری نگارش مناسبی در خور شان این بانوی مجاهد و درد کشیده ایلام در دوران بود که نفع شخصی از بیان واقعیت ها نمی برد کما اینکه از ناحیه افرادی که ایلام و میز ریاست شان برای خود می خواستند بسیار تهمت و بد و زخم وزبان می شنید . او که در ایام جوانی مهمترین سرمایه زندگی ش که شریک زندگی و همسر فداکار آنهم در جهاد سازندگی مشغول بود در راه وفاداری به نظام و دفاع از ارزش های انقلاب تقدیم کرد. و از ناحیه افراد مقدس ماب که از جبهه و جنگ و دفاع صرفا چقیه را به غنیمت بردند و در مراسمات بر گردن آویختند اما به دلیل نا کارآمدی مدیریت شان هزینه های زیادی بر مردمان این استان وارد می کردند مورد هجمه قرار می گرفت. این شیر زن ایلامی بلندگوی محرومان بود اما باز یک دست صدا ندارد باید باز این روزنامه نگار خوب را با نگاه نقادی به عرصه مطبوعات دعوت کرد و دوباره یک خونی در جریان مطبوعات استان با نگاه نقادی جاری ساخت.

    پاسخ به این نظر

ایلام امروز؛ آرشیو دیجیتال ایلامیان

عمر سایت: 14سال