از چهار سال قبل و با شکست اصلاح طلبان حاکمیتی و به انزوا رفتن گفتمانشان ، آغاز فصل نوینی از تاریخ سیاسی معاصر ایران شکل گرفت و در قلمرو خارجی و در حوزه ی داخلی ، مردم حوادث خاصی را شاهد بودند . در عصری که رفتارها و گفتارهای انقلابی و خشن در عرصه های جهانی و داخلی جز در تعداد اندکی از کشورها ، از میان رفته و دیگر سیاست مبارزه ی مسلحانه و سخت افزارانه با کشورهای مهاجم ( با فرض وجود ) بطور غالبی به انزوا رفته و نوع و شکل رویارویی با نظم جهانی تغییرات ملموسی یافته ، چهار سال گذشته ، بازآفرینی و تقلید از رفتارهای مخرب و ناامید کننده ی دهه شصت در برنامه قرار گرفت و آشفتگی در تصمیم گیری بر کشور حاکم شد: نه تنها فرهنگ و هنر با مضیقه ، تنگنا و سانسور و دخالت همراه شد ، که عرصه ی خصوصی مردم ، به ریشخند گرفته شد . فضای فکری و اندیشه ورزی از حوزه های روشنفکری و علنی به سایتها و بلاگها کوچ کرد و انتقادات و دیدگاههای متفاوت فرهیختگان و ناظران داخلی به کما رفت . منافع ملی در خارج از مرزها به تحقیر ، تحریم و فشارههای مختلف مزین شد و حرمت عواطف مذهبی هم با خرافه گوییهایی چون دیدن " هاله ی نور " شکسته شد و بدتر از همه ، تورم ، گرانی و بیکاری و در وجهی کلی ، تولید فقر ، افزایش یافت . اینچنین بود که مردم از حوزه ی مدیریت سیاسی _ اقتصادی دلخسته و سرخورده شده و در کمترین وجه زندگی شخصی خود ، گرفتار چنبره ی سنگین معیشت و تنگناهای محیطی شدند و اعتماد عمومی به مدیریت جناح راست بر کشور به سطح پایینی رسید . اگرچه جناح راست به دلیل داشتن رای سنتی و ثابت خود در بیشتر روستاها و مناطق محروم ، اغلب ماهیگیران ماهری هستند که در هنگام مشارکت پایین مردم در انتخابات ، ماهی مقصود را خوب صید میکنند و به سابقه هم چنین چیزی معلوم گردیده اما چنانچه نیروهای اجتماعی تغییرطلب وارد میدان نشوند و همچنین کاندیداهای اصلاح طلب ( که شعار و رویکرد تغییر را بر دهان دارند ) توان برانگیختگی و تاثیر بر آرای آنان و قدرت جذبشان را نداشته باشند ، باید پیشاپیش صدارت جناح راست ( که بیشتر نگران حفظ سیطره ی قدرت خود بر مدیریت کشور و جامعه هستند ) به ریاست جمهوری را به آنها تبریک بگویند . اصلاح طلبان حاکمیتی که با مهدی کروبی و میر حسین موسوی ، پا به میدان رقابت انتخاباتی گذاشته اند ، از نقطه نظر تفاوت با وضعیت شکننده ی اقتصادی _ جهانی ای که در آن بسر میبریم ، دیدگاههای نسبتا" امیدوارکننده ای دارند : اگر چه محسن رضایی نیز با چنین شعاری ، به فکر صندلی ریاست جمهوری دهم است . اما یک روی این صحبتها نیز با افراد و گروههایی است که بر رویکرد قهر و تعطیلی به وضعیت سیاسی کنونی و بویژه انتخابات اعتقاد دارند که ضمن احترام به حق آنان در دادن یا ندان رای ، باید گفت که فرصت برای پیروزی اصلاح طلبان ( هرکدام از دو چهره ی آن ) حتا در دور اول تقریبا" آماده است و به نوعی امکان پیگیری خواسته ها و نیازهای جامعه در زیر لوای مدیریت اصلاح طلبان و پیشبرد توسعه و رفاه حتا بصورت اندک هم مهیاست . حتا در صورت پیروزی اصلاح طلبان میتوان در صورتی بدبینانه " نجات اقتصاد و معیشت کنونی " را به نظاره نشست : در حالیکه اغلب کارشناسان داخلی ، اقتصاد کمیته امدادی ( که اتفاقا" از منظری ابزاری سالهاست همچون پایگاههای سنتی دیگر، بعنوان یک سرمایه ی عظیم سیاسی و رای ساز برای کاندیداهای جناح راست مطرح بوده ) را طرد و نفی کرده و به زبان تخصصی حوزه ی کاری خود ، مدیریت اقتصادی کنونی را ناکارآمد و ناتون از ادامه حیات دانسته و پاره ای از افراد نیز آن را بحران اقتصادی میدانند و برای ما نیز امنیت ، تحول اقتصادی و معیشتی چیزی نیست که آن را نادیده بگیریم و شب و روز با آن سر و کار داریم و به زبانی ساده تر ، نان و آبمان به سیاست و قدرت سیاسی ، بستگی بسیاری دارد ، چرا باید چشم براه چیزی مثل معجزه باشیم ؟ آیا پناه بردن به خیال و تصورات ، امتیاز مثبتی به وضعیت ناخوش ما اضافه میکند ؟ آیا موجودی دیگر ، از سیاره ی دیگر و یا حتا از منطقه ای دیگر در جهان ، میتواند ما را آز آنچه که هست به آنچه که شایسته و مطلوبمان است ، تغییر بدهد ؟ صحبت این نیست که جناح چپ حاکمیتی ایران ، سرشار از کمالات و مملو از رفتارها و مدیریتهایبی نقص و اشتباه است که اتفاقا" گرایشات و گونه هایی از آن ، اشتباهات بعضا" بزرگی را هم در کارنامه ی پس از انقلاب خود دارد ، بلکه حرف بر سر این است که در اوضاع کنونی ، اگر حساب سود و زیان مدیریت سیاسی کشور را هم نمیکنیم و " مهم نیست که چه کسی مدیریت اجرایی و ریاست جمهوری در دست داشته باشد " لااقل میتوانیم در زندگی روزمره ی شخصی خود بی مسوولیت نباشیم و از سهم و تاثیر بسیار بالای سیاست _ اقثصاد _ فرهنگ و ... بر زندگی خودمان غفلت نکنیم و با حضور در انتخابات و انتخاب گزینه ای از میان دو نامزد چپ حاکمیت ، انگیزه ی تحول خواهی خودمان و رای به ناکارآمدی جناح راست حاکمیت بویژه در مدیریت اقتصادی _ سیاسی رابه صندوق بیندازیم و نشان بدهیم که خواستار تغییرات هستیم ، اگرچه حتا اندک . بنابراین ما میتوانیم " هم بیدار بمانیم و هم پیروز شویم " : چرا که " زمان برای پیروزی مهیاست ! " آدرس اینترنتی :1354so.blogfa.com بعنوان وبلاگ : ایلام زندگی